Sporten met uitzicht

Zondagochtend 6 december, ik ben al om half negen wakker en hoor geen wind door de mast fluiten. Snel mijn bed uit, sportkleding aan en ik wandel zachtjes over de steiger naar de uitgang van de haven, het is nog stil op alle boten. Na 5 minuten loop ik het strand op, de zon schijnt op mijn rug en het is eb. Heerlijk ren ik langs de vloedlijn naar het westen waar na 1,5 km het eerste obstakel staat; grillig geërodeerde rotsen op het strand. Alleen bij echt laag water kan ik erlangs, nu nog niet. Gelukkig zit er een kruipruimte onder de rotsmuur door, ik wurm mij er doorheen, het is als een geboortekanaal, denk ik, voelde dat ook zo? Herboren jog ik verder over het strand. Het is hier nog stiller. Ik mompel “bom dia” tegen een oude visser. Genietend van de prachtige rotsen en de branding net ontwijkend loop ik verder. Soms is het slootje springen om droge schoenen te houden om de golven heen totdat er weer een echt obstakel staat. Een Franse hardloper stopt en wijst op zijn horloge, “deux heures”, kennelijk is het water nog niet laag genoeg. Eigenwijs als ik ben kijk ik om het hoekje en zie dat ik nu rechtop lopend door een grot mijn weg vervolgen kan. Deze afmetingen zouden bij een bevalling veel handiger zijn, denk ik nog. Ik loop over Prahia de Vau maar hier stopt mijn route toch echt. Ik doe in het droge zand wat push ups, triceps dips en planking en keer om. De lucht is nu wat betrokken en ik staar over de Atlantische oceaan. Ik mijmer over ons aanstaande vertrek met de 13,5 meter lange zeilboot de grote oceaan op. Onze eerst lange tocht met de nieuwe boot, spannend. En op deze boot zeilend kan ik wel wat extra armspierkracht gebruiken. We verwachten er 4 of 5 dagen over te doen om in Lanzarote aan te komen. Ik haal de Franse hardloper in en groet vriendelijk “Bonjour, allez”, hij haakt aan, en beëindig mijn 8 km loopje voor het kleine winkeltje bij de pier. De eigenaar kent me al, ik koop broodjes en sinaasappels, “obrigada, ciao” en dribbel naar de boot. Geert is al wakker, we drinken samen een geurend kopje koffie in de zon op het achterdek. Wat een heerlijk nieuw leven ben ik toch begonnen!